By Deniss

Durdurun dünyayı, inecek var. Öğlen saatlerinde Mustafa geldi. HoÅŸgeldin dedim, biraz havadan sudan konuÅŸtuk. Nasıl dedim cici kızın karnesi ? Dedi hepsi beÅŸ. Ne güzel dedim, dedi kötü oldu, dedim neden ? Dedi, ÅŸimdi silah olarak kullanıyor… Çalışmıyor bak !..
AkÅŸam oldu, öğretmenim geldi… Hadi dedim bi daÄŸ başı yapalım, koca çınarın altına. Birer büro! aldık, hop çınarın altındayız. Ya hocam dedim böyle böyle oldu. Evet dedi bazı veliler geliyorlar, azcık kırık not vermemizi rica ediyorlar, dedi. Hayatımda duymadım, sahi mi hocam ? Evet dedi… Akar kokar sebeblerini zihninizde canlandırın iÅŸte.
Sonra laf lafı açtı, bizim velet dedi, kardeÅŸ istiyor. Ben istemiyorum dedi, bu çirkin yere bir çocuk, bu lanet yere bir can hediye etmek, istemiyorum dedi… Åžakayla karışık, ben de dedim. Zaten kime bulaÅŸsam ölüyor, dedim, aramızda dedi, bir gönül iliÅŸkisi olamayacağına göre, rahatım dedi, gülüştük… Yoksa bir ton derdin üzerine gülümsemek varken, ve patlatmışken, tam tersi aÄŸlamalı mı idik ? Sonra, dert dediÄŸin nedir ki ? Bir iki maydonoz ya da, zihnimizde canlanan, gerçekler mi ? Sakın rüya olmasın ? Tam bunları yazarken birisi daha geldi, askıya alalım… 

KonuÅŸtu konuÅŸtu gitti hayvan… Resmen zehirledi beni. Sen daha evlenmeyecen mi, bak kaçıncaya, ne kadar da mutluyum… Sakın aÅŸk meÅŸk deme, hayatının hatasını yapma dedi, yutkundum. Sonra bir sürü konuÅŸmalar, koÄŸuÅŸturmalar, koÅŸuÅŸturmalar üzerine bir de soruÅŸturmalar. Sen böyle kal dedi manalı manalı kapıyı hiddetle çekerken… DaÄŸdan seda, mantık mantık, benden seda, ölürüm de…  Ne diyordum, durdurun dünyayı inecek var…  Söz savunmanın… (Videoların altında )

Savunma makamı ;
Sayın hakim, her ne kadar suçumuzu biliyorda olsak, karşı koymak bi yana, itiraflarımızı arttıracağız, dinleyin lütfen.
Gelir geçer zaman içinde yok olmamak gibi bir hayale saplanmıştık. Ne kara toprağın kokusunu, ne de gerçekleri algılayamamıştık, suçluyuz. Kendimiz dahil herkesin, sahte olduÄŸunu, gördüğümüz düşlerin, pembe masallar gibi deÄŸil, kabus olduÄŸunu, anlayamamıştık, suçluyuz. Bu evrende, arkadaÅŸlık, dostluk, aÅŸk gibi kavramların izafi olduÄŸunu, bilemedik. Tekrar ediyoruz, cahilliÄŸimizin kurbanı olduk…
Şimdi aşk suçlusu yüreğimizi her zaman dediğiniz gibi, namluya sürünüz. Bir atımlık barutta bizi yok ediniz. Efendim, dileğimiz budur. Aşağılık mahkumlar gibi bizi asmayıp, erdemli bir asker gibi, kurşuna dizilmek istiyoruz.

Hepsi bu…